4 marca – Sobota po środzie Popielcowej – święto św. Kazimierza

Mądrość miłości

kazimierzCóż takiego niezwykłego dokonał Kazimierz w ciągu swego tak krótkiego życia, że tak szybko został ogłoszony świętym? Jakąż posiadł mądrość, jakąż niezwykłą prowadził działalność? Czym zaimponował współczesnym sobie ludziom? Pytania takie są i uzasadnione i potrzebne. Kościół bowiem nie kanonizuje nikogo ze względu na niego samego, aby tylko i wyłącznie podkreślić nadzwyczajne, moralne walory osoby wynoszonej na ołtarze. Święci są już u Boga. Nie jesteśmy im w stanie niczego pozytywnego dodać. Każda kanonizacja natomiast, ma służyć nam, pielgrzymom żyjącym w Kościele i ma na celu, abyśmy się zatrzymali, pomyśleli – ponadto zachęca nas do naśladownictwa. Święci są również darem dla Kościoła i to nie tylko w sensie osoby orędującej, wstawiającej się u Boga, patronującej nam, organizacji kościelnej, diecezji, czy jakiemuś pobożnemu dziełu. Są przede wszystkim konkretnym wzorem. I takim przykładem życia jest dla mnie osobiście św. Kazimierz. Rodzice wybrali mi to imię na Chrzcie świętym i od dzieciństwa – jak pamiętam – postać ta mnie bardzo fascynowała. Jest w nim owa niezwykła mądrość świętości, wypływająca z głębokiej pokory i religijności, z bojaźni Bożej (por. Pierwsze Czytanie). Będąc królewiczem miał zarazem świadomość swojej ludzkiej ułomności. Umiał się mądrze poddać woli Bożej. Jest w jego życiu także mądrość moralnej wrażliwości, która zachowuje przykazania, nie z lęku przed karą, ale z miłości do Boga. Ale jest też i mądrość miłości, miłości Boga nade wszystko i miłości bliźniego (por. dzisiejsza Ewangelia). Jest wrażliwość na los innych, jest wysokie poczucie sprawiedliwości, liczne akty miłosierdzia wobec ubogich, zamiłowanie do ascezy i modlitwy. A wszystko to naturalne i niewymuszone, nie na pokaz.

Jak bardzo wszystkie te cechy, którymi charakteryzował się dzisiejszy patron są nam, ludziom XXI wieku potrzebne? Często zapatrzeni w doczesne dobra, w sukces, w siebie samych, potrzebujemy takich właśnie jasnych wzorców religijności, uczciwości, wrażliwości, poszanowania praw Bożych i praw drugiego, żyjącego obok nas człowieka. Gdybyśmy tylko chcieli się uczyć od takich ludzi jak Patron dnia dzisiejszego!

Bo wolność czynienia zła – kiedy jej ulec – przestaje być wolnością, a staje się tyranią. Można jej przeciwstawić jedynie mądrość miłości. A to właśnie tak dogłębnie zrozumiał św. Kazimierz.

więcej materiałów na Wielki Post TUTAJ

więcej o Patronie dzisiejszym TUTAJ

Reklamy

Autor: komory

Absolutely not important

Skomentuj

Please log in using one of these methods to post your comment:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s