III Niedziela Wielkanocna – A

Dz 2:14.22-33

Wtedy stanął Piotr razem z Jedenastoma i przemówił do nich donośnym głosem: Mężowie Judejczycy i wszyscy mieszkańcy Jerozolimy, przyjmijcie do wiadomości i posłuchajcie uważnie mych słów. Mężowie izraelscy, słuchajcie tego, co mówię: Jezusa Nazarejczyka, Męża, którego posłannictwo Bóg potwierdził wam niezwykłymi czynami, cudami i znakami, jakich Bóg przez Niego dokonał wśród was, o czym sami wiecie, tego Męża, który z woli postanowienia i przewidzenia Bożego został wydany, przybiliście rękami bezbożnych do krzyża i zabiliście. Lecz Bóg wskrzesił Go, zerwawszy więzy śmierci, gdyż niemożliwe było, aby ona panowała nad Nim, bo Dawid mówił o Nim: Miałem Pana zawsze przed oczami, gdyż stoi po mojej prawicy, abym się nie zachwiał. Dlatego ucieszyło się moje serce i rozradował się mój język, także i moje ciało spoczywać będzie w nadziei, że nie zostawisz duszy mojej w Otchłani ani nie dasz Świętemu Twemu ulec skażeniu. Dałeś mi poznać drogi życia i napełnisz mnie radością przed obliczem Twoim. Bracia, wolno powiedzieć do was otwarcie, że patriarcha Dawid umarł i został pochowany w grobie, który znajduje się u nas aż po dzień dzisiejszy. Więc jako prorok, który wiedział, że Bóg przysiągł mu uroczyście, iż jego Potomek zasiądzie na jego tronie, widział przyszłość i przepowiedział zmartwychwstanie Mesjasza, że ani nie pozostanie w Otchłani, ani ciało Jego nie ulegnie rozkładowi. Tego właśnie Jezusa wskrzesił Bóg, a my wszyscy jesteśmy tego świadkami. Wyniesiony na prawicę Boga, otrzymał od Ojca obietnicę Ducha Świętego i zesłał Go, jak to sami widzicie i słyszycie.

1 Kor 1:17-21

Nie posłał mnie Chrystus, abym chrzcił, lecz abym głosił Ewangelię, i to nie w mądrości słowa, by nie zniweczyć Chrystusowego krzyża. Nauka bowiem krzyża głupstwem jest dla tych, co idą na zatracenie, mocą Bożą zaś dla nas, którzy dostępujemy zbawienia. Napisane jest bowiem: Wytracę mądrość mędrców, a przebiegłość przebiegłych zniweczę. Gdzie jest mędrzec? Gdzie uczony? Gdzie badacz tego, co doczesne? Czyż nie uczynił Bóg głupstwem mądrości świata? Skoro bowiem świat przez mądrość nie poznał Boga w mądrości Bożej, spodobało się Bogu przez głupstwo głoszenia słowa zbawić wierzących.

Łk 24:13-35

Tego samego dnia dwaj z nich byli w drodze do wsi, zwanej Emaus, oddalonej sześćdziesiąt stadiów od Jerozolimy. Rozmawiali oni z sobą o tym wszystkim, co się wydarzyło. Gdy tak rozmawiali i rozprawiali z sobą, sam Jezus przybliżył się i szedł z nimi. Lecz oczy ich były niejako na uwięzi, tak że Go nie poznali. On zaś ich zapytał: Cóż to za rozmowy prowadzicie z sobą w drodze? Zatrzymali się smutni. A jeden z nich, imieniem Kleofas, odpowiedział Mu: Ty jesteś chyba jedynym z przebywających w Jerozolimie, który nie wie, co się tam w tych dniach stało. Zapytał ich: Cóż takiego? Odpowiedzieli Mu: To, co się stało z Jezusem Nazarejczykiem, który był prorokiem potężnym w czynie i słowie wobec Boga i całego ludu; jak arcykapłani i nasi przywódcy wydali Go na śmierć i ukrzyżowali. A myśmy się spodziewali, że On właśnie miał wyzwolić Izraela. Tak, a po tym wszystkim dziś już trzeci dzień, jak się to stało. Nadto jeszcze niektóre z naszych kobiet przeraziły nas: były rano u grobu, a nie znalazłszy Jego ciała, wróciły i opowiedziały, że miały widzenie aniołów, którzy zapewniają, iż On żyje. Poszli niektórzy z naszych do grobu i zastali wszystko tak, jak kobiety opowiadały, ale Jego nie widzieli. Na to On rzekł do nich: O nierozumni, jak nieskore są wasze serca do wierzenia we wszystko, co powiedzieli prorocy! Czyż Mesjasz nie miał tego cierpieć, aby wejść do swej chwały? I zaczynając od Mojżesza poprzez wszystkich proroków wykładał im, co we wszystkich Pismach odnosiło się do Niego. Tak przybliżyli się do wsi, do której zdążali, a On okazywał, jakoby miał iść dalej. Lecz przymusili Go, mówiąc: Zostań z nami, gdyż ma się ku wieczorowi i dzień się już nachylił. Wszedł więc, aby zostać z nimi. Gdy zajął z nimi miejsce u stołu, wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał go i dawał im. Wtedy oczy im się otworzyły i poznali Go, lecz On zniknął im z oczu. I mówili nawzajem do siebie: Czy serce nie pałało w nas, kiedy rozmawiał z nami w drodze i Pisma nam wyjaśniał? W tej samej godzinie wybrali się i wrócili do Jerozolimy. Tam zastali zebranych Jedenastu i innych z nimi, którzy im oznajmili: Pan rzeczywiście zmartwychwstał i ukazał się Szymonowi. Oni również opowiadali, co ich spotkało w drodze, i jak Go poznali przy łamaniu chleba.

Czyż nie pałają nasze serca?

Idziemy drogą naszego życia, rozdyskutowani o bieżących problemach, zaaferowani doczesnością, rozgadani i nawet nie widzimy, że tuż obok nas kroczy sam Chrystus. Obecny czasami w człowieku potrzebującym pomocy, ale czasami On sam chce nam takiej pomocy udzielić, otworzyć oczy, rozgrzać nasze serca, tylko … że my Go nie dostrzegamy. Dyskutujemy, dywagujemy, tłumaczymy, uzasadniamy, krytykujemy, perorujemy, politykujemy i wymądrzamy się … a oczy nasze ślepe i serca nasze zamknięte … zatwardziałe … obolałe i pokaleczone. Próbujemy zrozumieć świat bez Niego i nie udaje się.

Siadamy z Nim do stołu i nie rozpoznajemy Go nawet „po łamaniu chleba”! Bo tak bardzo jesteśmy zanurzeni w codzienności, tak bardzo jesteśmy głusi na Jego słowa, tak bardzo ślepi i … może nawet załamani … bo nam się wydawało, że …. i tyle razy już się zawiedliśmy i straciliśmy już wszelką nadzieję …

A Ty Panie stale nas spotykasz i ustawicznie posyłasz nam Twoich świadków. Ty nieustannie łamiesz dla nas chleb i wyjaśniasz nam Pisma. Ty nawet cuda czynisz na naszych oczach!! To tylko my jesteśmy ślepi, nieufni, nieskorzy do wierzenia, zamknięci, leniwi.

Panie, otwórz nasze oczy, aby widziały Ciebie, kroczącego obok …
Panie, rozgrzej nasze serca, aby nie były zatwardziałe ….
Panie, przymnóż nam wiary, nadziei … a nade wszystko miłości …
Panie nie pozwól przegapić kolejnej szansy jaką nam dałeś …

Reklamy

w jakiej kolejności czytać Pismo Święte?

Dzisiaj o kolejności czytania ksiąg Pisma Świętego.


Uwaga pierwsza i raczej na „nie”, otóż nie zaczynamy czytania od ostatniej Księgi czyli od Apokalipsy wg. Św. Jana. Nie polecam też czytania „ciurkiem” – jak leci rozpoczynając od Księgi Rodzaju, bo po dotarciu do Księgi Liczb i Powtórzonego Prawa zniechęcimy się bardzo szybko.  Od czego więc zacząć?

Radzę zacząć od Ksiąg Nowego Testamentu w następującej kolejności:

Najpierw Ewangelia wg. św. Łukasza. A to dlatego, że Łukasz pisze w sposób bardzo prosty i -mówiąc językiem dzisiejszym- „reporterski. On po Prostu zdaje sprawę z tego co sam się dowiedział w sposób jak najbardziej obiektywny i faktograficzny.

W drugiej kolejności czytamy Ewangelię wg. św. Mateusza – myśl przewodnia całej Ewangelii sprowadza się do tezy następującej: w osobie, w życiu, w czynach i w nauce Jezusa urzeczywistniły się wszystkie proroctwa mesjańskie Starego Testamentu. Jezus jest Mesjaszem, a założony przez Niego Kościół – to prawdziwe królestwo mesjańskie.

Kolejna księga to Ewangelia wg. św. Marka – Marek jest typowym świadkiem, który opowiada zwięźle, realistycznie, językiem niewyszukanym, to co sam widział i słyszał.

I dopiero po tych trzech Ewangeliach synoptycznych czytamy Ewangelię wg. św. Jana – Autorowi czwartej Ewangelii chodziło przede wszystkim o to, by czytelnicy jego pisma uwierzyli w Jezusa Chrystusa i zasłużyli sobie w ten sposób na życie wieczne (J 20,31). Można też przyjąć, że czwarta Ewangelia była swoistą apologią Chrystusa.

Zwieńczeniem czterech Ewangelii czyli historii Jezusa Chrystusa i Jego nauczania jest historia pierwotnego Kościoła czyli Księga Dziejów Apostolskich. Autor św. Łukasz zamierzał dać czytelnikowi obraz najpierwotniejszych dziejów Kościoła, urzeczywistnienie słów pożegnalnych Chrystusa: „Będziecie moimi świadkami… po krańce ziemi” (Dz 1,8).

Po przeczytaniu ksiąg historycznych Nowego Testamentu czyli Ewangelii i Dziejów Apostolskich jesteśmy gotowi do czytania:

albo albo
a – Ksiąg dydaktycznych Nowego Testamentu czyli Listów Apostolskich:

Listy Pawła:

1.         List do Rzymian
2.         1 List do Koryntian
3.         2 List do Koryntian
4.        List do Galatów
5.         List do Efezjan
6.        List do Filipian
7.         List do Kolosan
8.        1 List do Tesaloniczan
9.        2 List do Tesaloniczan
10.       1 List do Tymoteusza
11.       2 List do Tymoteusza
12.       List do Tytusa
13.       List do Filemona

Listy katolickie

1.         List do Hebrajczyków
2.         List św. Jakuba
3.         1 List św. Piotra
4.        2 List św. Piotra
5.         1 List św. Jana
6.        2 List św. Jana
7.         3 List św. Jana
8.        List św. Judy

b – Ksiąg historycznych Starego Testamentu czyli:

Pięcioksiąg (Pentateuch)

1.         Księga Rodzaju
2.         Księga Wyjścia
3.         Księga Kapłańska
4.        Księga Liczb
5.         Księga Powtórzonego Prawa

Inne księgi historyczne

1.         Księga Jozuego
2.         Księga Sędziów
3.         Księga Rut
4.        1 Księga Samuela
5.         2 Księga Samuela
6.        1 Księga Królewska
7.         2 Księga Królewska
8.        1 Księga Kronik
9.        2 Księga Kronik
10.       Księga Ezdrasza
11.       Księga Nehemiasza
12.       Księga Tobiasza
13.       Księga Judyty
14.       Księga Estery
15.       1 Księga Machabejska
16.      2 Księga Machabejska

Kontynuacją mogą być Księgi Dydaktyczne Starego Testamentu

1.         Księga Hioba
2.         Księga Psalmów
3.         Księga Przysłów
4.        Księga Koheleta
5.         Pieśń nad Pieśniami
6.        Księga Mądrości
7.         Mądrość Syracha (Eklezjastyk)

I z kolei Księgi Prorockie

Prorocy więksi
1.         Księga Izajasza
2.         Księga Jeremiasza
3.         Lamentacje
4.        Księga Barucha
5.         Księga Ezechiela
6.        Księga Daniela

Prorocy mniejsi
1.         Księga Ozeasza
2.         Księga Joela
3.         Księga Amosa
4.        Księga Abdiasza
5.         Księga Jonasza
6.        Księga Micheasza
7.         Księga Nahuma
8.        Księga Habakuka
9.        Księga Sofoniasza
10.       Księga Aggeusza
11.       Księga Zachariasza
12.       Księga Malachiasza

Dopiero po tym przygotowaniu czytamy Apokalipsę wg. Św. Jana
Bardzo zachęcam do czytania -na początku każdej księgi- wstępu, czy to w Biblii Tysiąclecia czy w edycji wydawnictwa Św. Pawła
No i życzę „zaprzyjaźnienia” się z Pismem Świętym czyli ze Słowem Bożym.

W okresie Wielkanocnym zamiast „Anioł Pański…” odmawiamy:

Tempore Paschali

V. Regina caeli, laetare, alleluia:
R. Quia quem meruisti portare, alleluia.
V. Resurrexit sicut dixit, alleluia.
R. Ora pro nobis Deum, alleluia.

Gaude et laetare, Virgo Maria, Alleluia,
R. Quia surrexit Dominus vere, alleluia.

Oremus: Deus qui per resurrectionem Filii tui, Domini nostri Iesu Christi, mundum laetificare dignatus es: praesta, quaesumus, ut per eius Genetricem Virginem Mariam, perpetuae capiamus gaudia vitae. Per eundem Christum Dominum nostrum. Amen.

 

Tydzień Miłosierdzia

W dniach 23-29 kwietnia 2017 r. przeżywamy w Kościele w Polsce 73. Tydzień Miłosierdzia. W tym roku przebiega on pod hasłem: „Idźcie i głoście”.

Tydzień Miłosierdzia jest kontynuacją inicjatywy, podjętej w 1937 r. podczas spotkania dyrektorów diecezjalnych Caritas, zorganizowania Dni Miłosierdzia, obchodzonych pierwotnie w październiku. Od 2013 roku początek Tygodnia Miłosierdzia przypada w Niedzielę Bożego Miłosierdzia. Jest to jednocześnie dzień patronalnego święta Caritas w Polsce.

Decyzją Episkopatu Polski ofiary zbierane do puszek w dniu 23 kwietnia 2017 r. w kościołach w całej Polsce, będą przeznaczone na pomoc dla ofiar wojny w Syrii.

Celem Tygodnia Miłosierdzia jest przede wszystkim formacja – budzenie wrażliwości na potrzeby bliźnich: chorych, samotnych, bezrobotnych, bezdomnych i prześladowanych. Obchody są okazją do głębszej refleksji na temat miłosierdzia czynionego na co dzień, służą także prezentacji pracy, jaką różne organizacje charytatywne wykonują na polu pomocy charytatywnej i są zachętą do aktywnego włączania się w dzieła miłosierdzia… [www.caritas.pl]